ðáñÜñôçìá ã ίδιοι: Απαράδεκτοι όροι διαβίωσης για µεγάλο αριθµό ανθρώπων: «…κρατούνται 450 περίπου, λαθροµετανάστες…». Ο Συνήγορος του Πολίτη, στην ετήσια Έκθεση του 2005, περιγράφει, όσον αφορά στο Αστυνοµικό Τµήµα Πετραλώνων ότι «… ο χώρος κράτησης αποτελείται από λίγα, εξαιρετικά µικρού µεγέθους κελιά, όπου κρατούνται στριµωγµένοι ενήλικες και ανήλικοι αλλοδαποί αδιακρίτως…». Λίγους µήνες αργότερα, στις 21/12/06, η “Ελευθεροτυπία” γράφει πάλι για «συσσώρευση κρατουµένων σε µικρά κελιά. ÔÏ ÌÕÑÓÉÍÉÄÉ, ÔÁ ÂÑÕÓÉÊÁ ÊÁÉ Ï ÐÅÐËÏÓ Μετά από επίσκεψη στο χώρο κράτησης στο Μυρσινίδι της Χίου, στις 7/9/06, η Επιτροπή Αλληλεγγύης Προσφύγων αναφέρει ότι «κάθε οικίσκος έχει έως και τρία δωµάτια όπου µπορεί να στεγαστούν έως και δώδεκα άνθρωποι», ενώ συµπληρώνει στην ίδια αναφορά της, πως «ο αριθµός των προσφύγων έχει υπερβεί κατά πολύ το µέγιστο επιτρεπτό όριο. Σε κάθε οικίσκο διαβιούν ακόµη και 20 “φιλοξενούµενοι”. Ιδιαίτερα τον τελευταίο µήνα έχουν οδηγηθεί στους χώρους αυτούς, περισσότεροι από 150 νέοι κρατούµενοι, από διάφορες χώρες, µεταξύ των οποίων και 6 ασυνόδευτα ανήλικα και δύο γυναίκες. Παρατηρήθηκε µάλιστα περίπτωση ακόµη και 31 προσφύγων, στριµωγµένων σε έναν πολύ µικρό χώρο. «Αντί για 120 άτοµα που είναι το όριο της δυναµικότητας του καταυλισµού, φιλοξενούνται σ’ αυτόν 180», συµπληρώνει στην αναφορά της η Επιτροπή Αλληλεγγύης Προσφύγων για το Μυρσινίδι της Χίου. Σε δυο άλλους χώρους κράτησης, στα Βρυσικά και τον Πέπλο, αναφέρονται τα εξής: «Συνολικά, 313 άνθρωποι κρατούνταν στα Βρυσικά και άλλοι 200 περίπου, στον Πέπλο. Καθεµία από τις αίθουσες κοιτώνων έχει έκταση 60 τ.µ. περίπου. Στον Πέπλο οι αίθουσες είναι µικρότερες... κελιά διαστάσεων 2 µ. επί 4 µ. που φιλοξενούν πέντε έως επτά άτοµα», αναφέρει η Διεθνής Αµνηστία σε έκθεσή της, στις 5 Οκτωβρίου 2005. Όσο για τις πραγµατικές συνθήκες, η κατάσταση είναι χειρότερη, αφού «το Κέντρο στέγαζε συνολικά 700 περίπου φιλοξενούµενους, στους 5 θαλάµους του». Κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων, 6 τουλάχιστον άνθρωποι, αναφέρουν τις απάνθρωπες συνθήκες. Αναλυτικά, οι 2 από τους παραπάνω, λένε ότι όταν έφτασαν στο χώρο είχε 110 άτοµα ακόµα, µε αποτέλεσµα να παρουσιάζονται πολλά προβλήµατα, όπως µε το µπάνιο και την τουαλέτα. Παράλληλα, 70 ακόµη 2 λένε ότι πριν από ένα µήνα ήταν περίπου 200-220 άτοµα στο ίδιο δωµάτιο. Ένας Σοµαλός πρόσφυγας αναφέρει ότι «δεν υπάρχει χώρος να ηρεµήσει το µυαλό µου και το σώµα µου». Μια µετανάστρια αναφέρει µεταξύ άλλων, ότι «οι συνθήκες είναι καλύτερες για τις γυναίκες, απλώς επειδή είµαστε λιγότερες». Το στρίµωγµα αυτό προκαλεί, όπως είναι επόµενο, πολλά προβλήµατα, όπως τους καβγάδες που αναφέρουν δυο από τους κρατούµενους», σύµφωνα µε σπουδαστική εργασία για το χώρο κράτησης στην Παγανή Μυτηλήνης. Δυστυχώς όχι σαρκαστικά Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, µε ηµεροµηνία 18 Ιουλίου 2006, αναφέρει ότι «η οδηγία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για κράτηση των υπό δικαστική απέλαση αλλοδαπών σε χώρους των σωφρονιστικών καταστηµάτων εφαρµόζεται και έχει βοηθήσει στην αποσυµφόρηση των κρατητηρίων». Ο χαρακτηρισµός στον πίνακα κάποιων χώρων ως «συνωστισµένων», γίνεται µόνο όταν ο ερωτώµενος αναφερθεί σε αυτό ή δώσει στοιχεία τέτοια, τα οποία αυτόµατα συνάγουν σ’ αυτό το συµπέρασµα. Κατά τα άλλα, κάθε ενιαίος χώρος κράτησης, του οποίου το δάπεδο καλύπτεται από κρεβάτια ή στρώµατα (π.χ. πρώην αποθήκες) και ο χώρος που αποµένει είναι ελάχιστος, αποτελεί ουσιαστικά, συνωστισµένο χώρο. Αν στο χώρο αυτό υπήρχαν ενδιάµεσοι τοίχοι ή κάποιος στοιχειώδης εξοπλισµός, τότε η αίσθηση του συνωστισµού θα ήταν προφανώς κατά πολύ εντονότερη. ×ÙÑÏÉ ÌÅ ÁÍÅÐÁÑÊÇ ÇËÉÁÓÌÏ ÊÁÉ ÔÅ×ÍÇÔÏ ÖÙÔÉÓÌÏ, ÁÍÕÐÁÑÊÔÏ ÊËÉÌÁÔÉÓÌÏ ÊÁÉ ÁÅÑÉÓÌÏ, ÌÅ ÅÍÔÏÍÏ ÈÏÑÕÂÏ ÊÁÉ ÄÕÓÏÓÌÉÁ. ÅÐÉÓÖÁËÅÉÓ ÓÕÍÈÇÊÅÓ ÕÃÉÅÉÍÇÓ ÊÁÉ ÅÃÊÁÔÁÓÔÁÓÅÉÓ ×ÙÑÉÓ ÊÁÌÉÁ ÓÕÍÔÇÑÇÓÇ ðßíáêåò: 1, 3, 5, 6, 7 Κατά την περιγραφή του Κέντρου Προσωρινής Κράτησης στην Παγανή Μυτιλήνης, από υπάλληλο του Ε.Σ.Π. (GCR), έπειτα από επίσκεψη που έγινε στο χώρο το Δεκέµβριο του 2004, τονίστηκε ιδιαίτερα το ζήτηµα της υγιεινής: «Μικρή και ανεπαρκής για τόσο κόσµο, τουαλέτα. Βρώµικη και µε ακαθαρσίες στο δάπεδο». Αναφορικά µε το χώρο κράτησης των µεταναστών στη Ρόδο, αναφέρεται ότι είναι ένα κτίριο εγκαταλελειµµένο από το 1960, στο οποίο πολλές πόρτες και παράθυρα είναι σπασµένα και, σε όλες σχεδόν, τις τουαλέτες, οι σωλήνες παρουσιάζουν διαρροές ή είναι κατεστραµµένες. Μόνο λόγω των µεταναστών κάποιοι χώροι είναι