διαδικασίας αποµάκρυνσης, µόνο εάν στη συγκεκριµένη περίπτωση δεν δύνανται να εφαρµοσθούν αποτελεσµατικά άλλα επαρκή και λιγότερο επαχθή µέτρα, όπως εκείνα που προβλέπονται στην παρ. 3 του άρθρου 22. Το µέτρο της κράτησης εφαρµόζεται όταν: α) υπάρχει κίνδυνος διαφυγής ή β) ο υπήκοος τρίτης χώρας αποφεύγει ή παρεµποδίζει την προετοιµασία της επιστροφής ή τη διαδικασία αποµάκρυνσης ή γ) συντρέχουν λόγοι εθνικής ασφάλειας.” 7 The detention cannot be ordered if any other alternative measures can be taken in order to avoid the risk of absconding. Under Article 22, such measures could be the regular reporting of the third country national to the authorities, the deposit of an adequate financial guarantee, the submission of all the relevant documents of the alien to the authorities, or the obligation to stay at a certain place. “Οι αρµόδιες για την έκδοση της απόφασης επιστροφής αρχές µπορούν να επιβάλουν καθ’ όλο το χρονικό διάστηµα της προθεσµίας οικειοθελούς αναχώρησης υποχρεώσεις στον υπήκοο τρίτης χώρας, µε σκοπό την αποφυγή του κινδύνου διαφυγής, όπως την τακτική εµφάνιση ενώπιον αρχών, την κατάθεση κατάλληλης οικονοµικής εγγύησης, την κατάθεση εγγράφων ή την υποχρέωση παραµονής σε ορισµένο µέρος.”8 “The decision for detention shall contain reasonable legal and factual reasoning, it shall be issued in written form and according to the procedure provided by par. 2 of article 76 of Law 3386/2005.” “Η απόφαση κράτησης περιέχει πραγµατική και νοµική αιτιολόγηση, εκδίδεται εγγράφως, σύµφωνα µε τα οριζόµενα στην παρ. 2 του άρθρου 76 του ν.3386/200” 9 ΙΙ. DURATION OF THE DETENTION The duration of the detention of an irregular immigrant continues for the whole period while the above mentioned reasons that caused such a decision, exist. However, this period cannot be longer than six months and in exceptional cases when the third country national refuses to cooperate or there is a delay on the arrival of necessary documents from third countries it can be exceeded but for not more than 12 months. “Η κράτηση συνεχίζεται για το χρονικό διάστηµα που πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1 και είναι αναγκαία για να διασφαλισθεί η επιτυχής αποµάκρυνση. Το ανώτατο όριο κράτησης δεν µπορεί να υπερβαίνει το εξάµηνο.”10 7 Art. 30, par. 1, Law 3907/2011 Art. 22, par 3, Law 3907/2011 9 Art. 30, par 2, Law 3907/2011 8 10 Art. 30, par. 5, Law 3907/2011