«Ïé ðåéèáñ÷ßåò áíáëýïõí ôï ÷þñï, áðïóõíèÝôïõí êáé áíáóõíèÝôïõí ôéò äñáóôçñéüôçôåò... ðáñÜãïíôáò ôåëéêÜ óþìá éêáíü ãéá êáèïñéóìÝíåò åíÝñãåéåò». είναι η οµογενοποίηση και η πειθάρχηση των κρατούµενων. Οι ατοµικές διαφορές τείνουν να ξεθωριάσουν και τελικά µια δοσµένη πολλαπλότητα ανθρώπων να αντικειµενοποιηθεί και να διοικηθεί. M. Foucault Το πλήρες και το κενό, τα ανοίγµατα και τα περάσµατα, δικαιολογηµένα προκαλούν άπειρες υποψίες επιτήρησης, στις οποίες η αρχιτεκτονική του χώρου αποκρίνεται µε χίλιους δυο τρόπους. Οι διάτρητες επιφάνειες που σχηµατίζουν τα κάγκελα των κελιών, το παραθυράκι της πόρτας του κελιού και η γραµµική κίνηση του φύλακα έξω από αυτό38 καθώς και η κάµερα του διαδρόµου που το εύρος λήψης της περικλείει και το εσωτερικό του κελιού ή η κάµερα µέσα στο κελί αποτελούν πηγές διαρκούς έκθεσης των εγκλείστων. Η µόνιµη δυνατότητα εποπτείας των κινήσεων, των πράξεων, των προσωπικών κατά τα άλλα στιγµών καθιστούν εφικτή την πλήρη περίζωση του σώµατος των κρατουµένων. Σε συνεργασία µε την ήδη «πολυµερή κατάτµηση και σειραιοποίηση του χώρου»39 επιχειρείται η απόλυτη αστυνόµευση της ατοµικής συµπεριφοράς. åéê. 9: ôï êåëß ôïõ ÷þñïõ êñÜôçóçò óôç ÂÝííá37 ÑÕÈÌÏÐÏÉÇÌÅÍÏÓ ×ÙÑÏÓ-ÄÉÁÖÁÍÅÉÅÓ «ÊáôáíïìÞ ôùí óùìÜôùí, ôùí åðéöáíåéþí, ôùí âëåììÜôùí... óå Ýíá óýíïëï áðü åóùôåñéêïýò ìç÷áíéóìïýò ðïõ ðáñÜãïõí ïé ßäéïé ôç ó÷Ýóç üðïõ ðáãéäåýïíôáé ôá Üôïìá.» M. Foucault ÔÅ×ÍÉÊÅÓ ÅÃÊËÅÉÓÌÏÕ ÐÏÕ ÅÃÊÅÉÍÔÁÉ ÓÔÇ ÌÇ ÉÊÁÍÏÐÏÉÇÓÇ ÐÑÙÔÁÑ×ÉÊÙÍ ÁÍÁÃÊÙÍ «ïñãáíþíïíôáò «êåëéÜ», «èÝóåéò» êáé «óåéñÝò», ç ðåéèáñ÷ßá äéáìïñöþíåé ðïëýðëïêïõò ÷þñïõò: ôáõôü÷ñïíá áñ÷éôåêôïíéêïýò, ëåéôïõñãéêïýò êáé éåñáñ÷éêïýò... ðñüêåéôáé ãéá ÷þñïõò ðïõ åîáóöáëßæïõí ôçí ðáãßùóç...» M. Foucault Η περιορισµένη διαθέσιµη για το κάθε άτοµο επιφάνεια, όπως φάνηκε, εξαναγκάζει το σώµα στην προσαρµογή του στο χωρικό πρόσταγµα που όµως δεν είναι τυχαίο. Άλλοτε λόγω σχεδιασµού (π.χ. Τµήµα Αλλοδαπών Αττικής, κατά τόπους Α.Τ. ή φυλάκια) και άλλοτε λόγω της πρόχειρης αντιµετώπισης της διαβίωσης των κρατουµένων, ο χώρος που προκύπτει είναι απόλυτα ρυθµοποιηµένος. Τα κελιά χωροθετούνται σε παράταξη και στο εσωτερικό τους, οι, συνήθεις για αυτούς τους χώρους, χτιστοί πάγκοι εξαναγκάζουν στην «σε σειρά» κατανοµή των κρατουµένων. Η εν τέλει «κυψελική» δοµή αποτυπώνει στο χώρο την ιεραρχία και την πειθαρχία. Διαµορφώνεται έτσι µια χωρική τάξη που αποπειράται να εξοµαλύν��ι την ανθρώπινη πολυπλοκότητα. Σκοπός Παράγοντας υλικότητας του εγκλεισµού για την άσκηση ελέγχου και εξουσίας πάνω στο σώµα του εγκλείστου δεν είναι όµως µόνο η χωρική δοµή και εγκατάσταση των ατόµων. Οι σωµατικοί καταναγκασµοί που αφορούν σε πρωταρχικές ανάγκες και τη µη ικανοποίηση τους είναι πολλοί στους χώρους κράτησης µεταναστών. 37: âë. óåë 29 38: âë. ôõðïëïãßá, óåë. 25 39: üñïé ðïõ ï M. Foucault áíáöÝñåé ãéá ôïõò ÷þñïõò ôùí íåþôåñùí öõëáêþí, ÅðéôÞñçóç êáé Ôéìùñßá: ç ãÝííçóç ôçò öõëáêÞò, óåë. 211, ÑÜððá, ÁèÞíá, 2005 27