Η «κατάργηση» (µε την έννοια της παράβλεψης) ή η αµφισβήτηση των συνόρων, µε την παράνοµη διάσχιση αυτών, όπως αναφέρει ο Agamben, δεν έχει απλώς «το χαρακτήρα της παράβασης ενός νόµου, της οποίας έπεται η σχετική κύρωση». Τα άτοµα που αψηφούν τα σύνορα και έτσι την κυρίαρχη εξουσία (που όπως αναφέρθηκε έχει το µονοπώλιο της απόφασης σε αυτά) εκθέτουν τη ζωή τους σε «µια άνευ όρων φονευσιµότητα».13 1.2.2/ ×ÙÑÏÉ ÊÑÁÔÇÓÇÓ ÌÅÔÁÍÁÓÔÙÍ: ÌÉÁ ÓÕÍÏÑÉÁÊÇ ÄÏÌÇ óõóêåõÝò ðïõ êáñöéôóþíïõí êáé áóôõíïìåýïõí Οι χώροι κράτησης εκφράζουν την αισθητική ή την ηθική της εξαφάνισης που έχει τόσο βαθιά σηµαδέψει τον 20ό αιώνα. Η υλοποίηση του ελέγχου των πληθυσµιακών ροών στηρίζεται σε µεγάλο βαθµό στον εγκλεισµό µεγάλου αριθµού µεταναστών, στους οποίους, οι παραπάνω καταγράφονται και «φυλάσσονται», εξορισµένοι και ανύπαρκτοι για το κοινωνικό σώµα. Σηµεία διάχυτα στην επικράτεια του ανεπτυγµένου κόσµου, «αποθήκες» ταξινόµησης νεοεισελθέντων, εκτός του χώρου που βιώνει η κοινωνία. Όταν η «τροφοδότηση» της εγχώριας παραγωγής καταστεί απαραίτητη, «εξάγονται» προς τις αγροτικές περιοχές ή τις πόλεις. Σε άλλη περίπτωση που οι εκάστοτε πολιτικοί και οικονοµικοί συσχετισµοί, που εύκολα µεταφράζονται σε ανθρώπινες ποσότητες, το αποφασίσουν, επιστρέφονται στην «προµηθεύτρια» χώρα. *τα σηµεία στο χάρτη αντιστοιχούν στα διάφορα είδη χώρων κράτησης µεταναστών äßêôõï ÷þñùí êñÜôçóçò ìåôáíáóôþí óôçí åõñùðáúêÞ åðéêñÜôåéá 8 13: Agamben G., homo sacer: Êõñßáñ÷ç Åîïõóßá êáé ÃõìíÞ ÆùÞ, óåë. 139, Scripta, ÁèÞíá, 2005