κράτησης ανακαινίστηκε το 2005, για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες υποδοχής προσφύγων που συνέρρεαν στο νησί και λειτουργούσε υπό την διοίκηση της Νομαρχίας και την φύλαξη της αστυνομίας. Πρόκειται για ένα κτίριο συνολικής χωρητικότητας 250 ατόμων, που παλαιότερα ήταν αποθήκες. Η χωρητικότητα κάθε θαλάμου ξεχωριστά είναι 60 έως 80 άτομα. Το 2009, σύμφωνα με την έκθεση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (2010: 9) το Κέντρο Κράτησης «φιλοξένησε» 1200 ανθρώπους, ξεπερνώντας έτσι την χωρητικότητα του κέντρου κατά τέσσερις φορές. Το Κέντρο Κράτησης Παγανής χαρακτηρίστηκε ως η χειρότερη φυλακή στην Ευρώπη, μετά την Λαμπετούσα. Τον Οκτώβριο του 2009, με τον απόηχο της ακτιβιστικής δράσης του ευρωπαϊκού δικτύου No Border και ύστερα από καταγγελίες εργαζομένων του Μη Κυβερνητικού Οργανισμού «Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων» για κακοποίηση προσφύγων από την αστυνομία, το κέντρο κράτησης της Παγανής έκλεισε. Η ΠΑΓΑΝΗ αναφερόταν από μια μερίδα κατοίκων της περιοχής ως «καταυλισμός», «οι ταλιμπάν» ή οι «λαθρομετανάστες». 17 Ο χώρος εξωτερικά ήταν περιφραγμένος με συρματόπλεγμα και η είσοδος σε αυτόν δεν ήταν δυνατή παρά μόνο με ειδική άδεια από την αστυνομία. Καθώς πλησιάζει κανείς στο κέντρο αντικρίζει πολύχρωμα ρούχα απλωμένα πάνω στις πόρτες των θαλάμων, στα συρματοπλέγματα και στο δάπεδο. Ένας «άλλος» τόπος, ένα «ετεροτοπικό» τοπίο∙ ένας διαστρεβλωμένος δηλαδή αντικατοπτρισμός της ιδανικής κοινωνίας. Εδώ βρισκόμαστε στο πουθενά. Στο πουθενά φιλοξενείται (στην πραγματικότητα περιχαρακώνεται, ακινητοποιείται) προσωρινά (για λίγο ή πολύ, συνήθως πολύ) ένας μεγάλος αριθμός «λαθραίων μουσαφίρηδων» που έχει το βλέμμα του στραμμένο προς τη Δύση, στο «να φύγει μπροστά». «Μπροστά» ονομάζουν οι Αφγανοί μετανάστες τη διάσχιση των συνόρων 17 Στο σημείο αυτό παραθέτω τους όρους που χρησιμοποιούσε η πλειοψηφία των εργαζομένων αστυνομικών, νομαρχιακών υπαλλήλων αλλά και άλλων που άμεσα ή έμμεσα είχαν κάποια εμπλοκή με τον χώρο αυτό και τους κατοίκους του. Θα ήθελα να επισημάνω ειδικά για τον όρο «ταλιμπάν» όσες φορές άκουσα να χρησιμοποιείται από εργαζόμενο του κέντρου ήταν ακριβώς για να αποδώσει με ειρωνεία και σαρκασμό την απαξίωση και αποστροφή του για τους ανθρώπους και για τον χώρο. Σε αυτό το σημείο πρέπει να ειπωθεί ότι ο προσδιορισμός των ανθρώπων «χωρίς χαρτιά» ως «λαθρομετανάστες» πρέπει να ταυτίστηκε εννοιολογικά και με τον ίδιο τον χώρο αφού σε αρκετές περιπτώσεις προκειμένου να καλέσω ταξί για να έρθει να με παραλάβει από το Κέντρο έπρεπε να προσδιορίσω τον χώρο λέγοντας «στους λαθρομετανάστες» ή «στον καταυλισμό» προκειμένου να καταλάβουν που να έρθουν. 12