ðáñÜñôçìá ã τραυµατίζει και δένει µετανάστη, να τον τραβάει από τα µαλλιά και να τον µεταφέρει σιδηροδέσµιο στο νοσοκοµείο. Τέλος, φαντάρος που εξέτισε τη θητεία του πρόσφατα στον Έβρο, αναφέρει περιστατικά άσκησης σωµατικής βίας σε µετανάστες από ΕΠΟΠ (Επαγγελµατίες Οπλίτες), σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Συγκεκριµένα, σε κτήριο του Ελληνικού Στρατού στο Διδυµότειχο, κρατούνται παράνοµα εισελθόντες, εν όψει απέλασης. Κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, «στα µπουντρούµια» (όπως κατονοµάζουν τα κρατητήρια του εν λόγω κτηρίου οι ίδιοι οι εµπλεκόµενοι µε την κράτηση ΕΠΟΠ) του εν λόγω κτηρίου, οι πρόσφυγες υφίστανται βασανιστήρια. ÐÑÏÓÂÁÓÇ ÓÔÏÕÓ ×ÙÑÏÕÓ ÊÑÁÔÇÓÇÓ Η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσαλονίκης σχετικά µε αυτό αναφέρει, «“Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτραπεί η είσοδος σε κανένα” ήταν η κατηγορηµατική απάντηση από τον διοικητή του τµήµατος συνοριακής φύλαξης Σαπών στο αίτηµα της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Θες/νίκης να επισκεφθεί µια αποστολή από τη Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Μακεδονίας και της Θράκης, το κέντρο φύλαξης “λαθροµεταναστών” στη Βέννα...Ακόµη και όταν διάφοροι φορείς, αντιρατσιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ γνωρίζουν ότι σε συγκεκριµένο χώρο κρατούνται πρόσφυγες των οποίων τα στοιχεία είναι γνωστά, οι υπεύθυνοι των συνοριακών σταθµών και των κατά τόπους αρµόδιων διευθύνσεων αλλοδαπών, αρνούνται να επιβεβαιώσουν την σύλληψη και κράτηση των προσφύγων, ώστε αυτοί να επαναπροωθηθούν χωρίς να µπορέσουν να υποβάλλουν αίτηµα χορήγησης πολιτικού ασύλου. Απαγορεύεται η είσοδος σε δικηγόρους στους χώρους κράτησης των προσφύγων, µε την αιτιολογία ότι ... οι δικηγόροι είναι µπλεγµένοι σε κυκλώµατα παράνοµης διακίνησης µεταναστών» Η εφηµερίδα «Αυγή» δηµοσίευσε ότι, «...αφήνει τους γιατρούς έξω από τους καταυλισµούς στη δεύτερη επίσκεψη που πραγµατοποίησαν στην περιοχή στις 2 Αυγούστου: όπως οι ίδιοι σηµειώνουν, στην έκθεσή τους, “οι Γιατροί του Κόσµου, παρ’ ότι κοινοποίησαν έγκαιρα την πρόθεσή τους αυτή σε όλες τις αρµόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, είναι µε λύπη τους αναγκασµένοι να καταγράψουν την αρνητική στάση”» Η Διεθνής Αµνηστία, σε έκθεσή τις το 2005 αναφέρει, «σε κανένα από τα κέντρα που επισκέφθηκαν δεν επιτράπηκε στους απεσταλµένους της Διεθνούς Αµνηστίας πρόσβαση στους ίδιους τους κοιτώνες όπου κρατούνται οι κρατούµενοι, επιτράπηκαν συνεντεύξεις µε µερικά από τα κρατούµενα άτοµα, καθώς και µία άποψη του εξωτερικού των κτιρίων...στα Βρυσικά, τις Φέρρες (το οποίο είναι επίσης αστυνοµικό τµήµα) και το Πέπλο, καθώς και το κέντρο της Αµυγδαλέζας στην Αθήνα... Άδεια να επισκεφθούν το κέντρο κράτησης στην Παγανή Λέσβου ζητήθηκε από το Υπουργείο Δηµόσιας Τάξης και από τις τοπικές αρχές, αλλά δεν χορηγήθηκε. Η πρόσβαση τρίτων στα κέντρα είναι έντονα περιορισµένη: από όλες τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, µε τις οποίες συναντήθηκε η Διεθνής Αµνηστία κατά την επίσκεψή της στην Ελλάδα, µόνο η UNHCR ανέφερε απρόσκοπτη πρόσβαση, ενώ το Ελληνικό Συµβούλιο για τους Πρόσφυγες ανέφερε ότι επισκέψεις εκπροσώπων του στα κέντρα είχαν επιτραπεί µόνο αφού είχε προηγουµένως εξασφαλιστεί άδεια από τις κεντρικές αστυνοµικές αρχές στην Αθήνα. Καµία άλλη ΜΚΟ δεν ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε τα κέντρα, παρά τις αναφορές (για παράδειγµα, από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συµφωνι��ν του Ελσίνκι) για επανειληµµένα αιτήµατα χορήγησης άδειας. Η Διεθνής Αµνηστία αντιλαµβάνεται ότι στους τοπικούς δικηγόρους σε γενικές γραµµές επιτρέπεται να επισκέπτονται κρατουµένους µόνο εφ’ όσον παράσχουν τα ονόµατα και τα στοιχεία των συγκεκριµένων κρατουµένων. Αυτή η πρακτική συνάδει µε τους κανονισµούς που διέπουν τις επισκέψεις σε φυλακές. Ωστόσο, σε ορισµένες περιπτώσεις, δικηγόροι ισχυρίστηκαν ότι δεν τους επιτράπηκε η πρόσβαση στους κρατουµένους, ακόµα και αφού έδωσαν αυτά τα στοιχεία.» Διεθνής Αµνηστία, 10/2005 81