ðáñÜñôçìá ã 78 οι κρατούµενοι τον ελάχιστο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους πρέπει να είναι όρθιοι. Ανάµεσα στον κρατούµενο και τον άνθρωπο που του µιλάει υπάρχει ένα ατσάλινο πλέγµα, τόσο πυκνό που όταν προσπαθώ να εστιάσω στα µάτια της Κ.Λ. ζαλίζοµαι.» Σε άλλη Έκθεση της Διεθνούς Αµνηστίας το 2005, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Οι περισσότερες από τις ανάγκες διερµηνείας στα κέντρα καλύπτονται µε πρόχειρο τρόπο από άλλους κρατουµένους, που ενδεχοµένως µοιράζονται µία κοινή γλώσσα µε τους αστυνοµικούς (π.χ. τα αγγλικά) και µία άλλη µε τον κρατούµενο. Η έλλειψη διευκολύνσεων πληροφόρησης και επικοινωνίας στα κέντρα κράτησης, όπου παράτυπα εισελθόντες κρατούνται εν όψει απέλασης, περιορίζει επίσης την πρόσβαση των κρατουµένων σε δικηγόρους και στις διαδικασίες προσδιορισµού ασύλου. Το πλέον επείγον πρόβληµα που τόνισαν ήταν η έλλειψη επικοινωνίας, τόσο µε τις οικογένειές τους, όσο και µε δικηγόρους. Οι υπεύθυνοι αστυνοµικοί στα κέντρα επιβεβαίωσαν την έλλειψη τηλεφωνικών θαλάµων εντός των χώρων κράτησης. Σε ορισµένα από τα κέντρα, τέτοιοι θάλαµοι ευρίσκονταν εκτός των ορίων του κέντρου και οι κρατούµενοι µεταφέρονταν περιστασιακά έξω υπό αστυνοµική συνοδεία και τους επιτρεπόταν να χρησιµοποιούν κοντινούς τηλεφωνικούς θαλάµους. Σε άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, τέτοιοι θάλαµοι δεν υπήρχαν στη γύρω περιοχή και έτσι οι κρατούµενοι ανέφεραν ότι δεν είχαν κατορθώσει να επικοινωνήσουν µε τις οικογένειες και τους συγγενείς τους από τη στιγµή της σύλληψής τους.». Επίσης για κρατούµενο αναφέρεται, «Ισχυρίστηκε ότι τον πρώτο µήνα κράτησής του κοιµόταν πάνω σε ένα χαρτόνι και ότι άνθρωποι στον κοιτώνα του είχαν «έντοµα» πάνω στο δέρµα τους. Είπε ότι δεν είχαν τίποτε να κάνουν όλη µέρα και ότι περνούσαν πάρα πολύ χρόνο παίζοντας σκάκι µε πιόνια που είχαν κόψει από χαρτόνι». τους κρατούµενους (ξυλουργοί, σιδηρουργοί κλπ.). Γενικότερα, η έλλειψη δραστηριοτήτων αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα. Σε σπουδαστική εργασία για το χώρο κράτησης στη Μυτιλήνη αναφέρονται περιληπτικά τα εξής: Οι κρατούµενοι έχουν πολύ χρόνο στη διάθεση τους και οι συνήθεις ασχολίες τους είναι να παίζουν χαρτιά, να µιλούν για τη ζωή, να σκέφτονται το µέλλον, να περπατούν, να κάνουν ασκήσεις, να παίζουν ποδόσφαιρο µε πρόχειρες µπάλες, να πλένουν τα ρούχα τους, να ασχολούνται µε την καθαριότητα του δωµατίου τους, να διαβάζουν κάποιο βιβλίο ή περιοδικό, να επιδιορθώνουν τα ρούχα τους, να µαθαίνουν ελληνικά ή αγγλικά, να κάνουν µαθήµατα αγγλικών σε άλλους, να βλέπουν τηλεόραση. Οι 10 από αυτούς, αναφέρουν ότι επικοινωνούν στα Αραβικά, οι 6 στα Αγγλικά, οι 3 στα Περσικά ή τα Φαρσί, άλλοι 2 στα Αφγανικά και ένας στα Πακιστανικά (Ουρντού). Συνεπώς, η εκµάθηση της ελληνικής γλώσσας αποτελεί κοµβικό στοιχείο για τη µείωση των υπαρκτών συγκρούσεων µεταξύ τους. Όλοι εκφράζουν αλληλεγγύη και συµπάθεια και κανένας δεν εκφράζει ρατσιστικές ή εθνικιστικές διαφορές. Παρόλο όµως, που αναφέρουν ότι οι σχέσεις µεταξύ τους είναι πολύ καλές 5 άτοµα παραδέχονται ότι κάποιες φορές µάλωσαν ενώ οι υπόλοιποι αναφέρουν απλά τους λόγους που µαλώνουν οι άλλοι (όχι οι ίδιοι). Από αυτούς που παραδέχονται ότι οι ίδιοι µαλώνουν οι περισσότεροι είναι αρχηγοί- διερµηνείς στα δωµάτια τους και οι αφορµές ανακύπτουν από αυτόν τους το ρόλο, όπως π.χ. κατά τη διανοµή ρούχων ή όταν έρχεται η εθελόντρια και θέλουν να της µιλήσουν. Στην Ελευθεροτυπία, στο φύλλο της 18ης Σεπτεµβρίου 2003, αναφέρεται ότι ένα από τα βασικότερα ζητήµατα στους χώρους κράτησης αφορά στην καθηµερινότητα των κρατουµένων. Πολλοί εκφράζουν τη διαµαρτυρία τους για την έλλειψη δραστηριοτήτων. Για παράδειγµα, µια γυναίκα χαρακτηρίζει το Κέντρο πολύ βαρετό για 3 µήνες, ενώ κάποιος άλλος λέει ότι θα έπρεπε να δηµιουργηθεί ένα εργοστάσιο στο οποίο θα αξιοποιούνται τέχνες που γνωρίζουν κάποιοι από Υπάλληλος της Διεθνούς Αµνηστίας αναφέρει γενικά για τους χώρους κράτησης: Δεν υπάρχει διερµηνέας όταν τους επισκέπτονται δικηγόροι και δεν µπορούν να συνεννοηθούν καλά, ενώ κάθε επίσκεψη γίνεται µε παρουσία αστυνοµικών και µε κάγκελα να παρεµβάλλονται. Η παράταση του χρόνου κράτησης είναι συχνό φαινόµενο, άλλοτε γιατί δε συµπληρώνονται τα λεωφορεία και άλλοτε διότι, µετά το τρίµηνο, οι περισσότεροι ξανακάνουν αίτηση για άσυλο ÐÁÑÁÔÁÓÇ ÔÏÕ ×ÑÏÍÏÕ ÊÑÁÔÇÓÇÓÅÐÉÊÏÉÍÙÍÉÁ ÌÅ ÄÉÊÇÃÏÑÏÕÓ-ÐÑÏÓÂÁÓÇ ÓÔÇ ÄÉÁÄÉÊÁÓÉÁ ÁÓÕËÏÕ ðßíáêáò: 4