κρατητηρίων φυλακών. Διατρέχει τα σύνορα της επικράτειας αλλά δεν αποτελεί τυπικά οχυρωµατικό έργο. Δεν αντιστοιχεί ως τόπος σε κανένα από τα γνωστά σύγχρονα πολιτικά νοήµατα. Στους χώρους αυτούς δίνονται διάφορες ονοµασίες, όπως “χώροι κράτησης λαθροµεταναστών”, “προσωρινοί χώροι κράτησης”, “χώροι υποδοχής”, “χώροι/κέντρα φιλοξενίας” ενώ βασική προϋπόθεσή τους είναι ο εγκλεισµός και η απαγόρευση, αναδεικνύοντας την «αναλωσιµότητα των νοηµάτων». Οι κρατούµενοι αυτών των χώρων δεν είναι ποινικοί αλλά εκτίουν ποινές. Δεν είναι ξένοι γιατί δεν ανήκουν σε καµία επικράτεια. Δεν είναι υπήκοοι άλλου κράτους γιατί έχουν λιποτακτήσει. Ονοµάζονται πολιτικοί πρόσφυγες όταν αιτούνται άσυλο, αλλά αυτό δεν τους χορηγείται ποτέ, καταδεικνύοντας την απροσδιοριστία και την ευπλαστότητα των ταυτοτήτων. Οι ενδιάµεσες «πόλεις του πουθενά» σπάνια και για πολύ λίγους αποτελούν «θέµα» των δελτίων ειδήσεων και του τύπου,21 για αυτό και στην κοινώς γνωστή πραγµατικότητα «δεν υπάρχουν». 10 2/ ×ÙÑÏÉ ÊÑÁÔÇÓÇÓ ÌÅÔÁÍÁÓÔÙÍ 2.1/ ÍÏÌÉÊÏ ÐËÁÉÓÉÏ ÊÁÉ ÄÉÁÄÉÊÁÓÉÁ H λειτουργία των χώρων κράτησης έγκειται στην τρίµηνη κατά µέσο όρο κράτηση των µεταναστών χωρίς έγγραφα µε την κατηγορία της παράνοµης εισόδου στη χώρα. Πρόκειται για κράτηση εν όψει απέλασης.22 Μόλις οι κρατούµενοι αφεθούν ελεύθεροι, τους επιδίδονται έγγραφα διοικητικής απέλασης που τους υποχρεώνουν να εγκαταλείψουν τη χώρα εντός δεκαπέντε ηµερών. Μετά την έκτιση της ποινής τους, λόγω άγνοιας των δικαιωµάτων τους, οι κρατούµενοι δεν προσφεύγουν κατά της απέλασης (το οποίο βέβαια θα ήταν και ανούσιο αφού ποτέ δεν αποδίδει), ενώ νοµικά έχουν αυτό το δικαίωµα. Επίσης δεν εγκαταλείπουν τη χώρα επειδή δεν τους περιµένει προφανώς πλήθος επιλογών πέραν της παραµονής τους σε αυτή αλλά ενίοτε και επειδή η υποχρέωσή τους, της «οικειοθελούς» αποχώρησης, δεν τους γνωστοποιείται. Τις περισσότερες φορές αποπειρώνται να υποβάλλουν αιτήσεις ασύλου στη διάρκεια της προθεσµίας που τους δίνεται µετά τη λήξη της κράτησής τους, αλλά δεν κατορθώνουν να εξασφαλίσουν την «κόκκινη κάρτα» (που πιστοποιεί ότι η αίτησή τους ελήφθη και εξετάζεται) ή αυτή τους παρέχεται (µετά από µέρες προσπάθειας στο Αλλοδαπών) µε ήδη παρελθούσα ηµεροµηνία λήξης νόµιµης παραµονής. Το αποτέλεσµα είναι η σύλληψη και απέλαση ή η επανέκτιση τρίµηνης κράτησης και η διαιώνιση της προσπάθειας εξασφάλισης της προσωρινής «κόκκινης κάρτας». 21: Õðüøåé ç ÷áñáêôçñéóôéêÞ ïéêïíïìßá ôçò äçìïóéüôçôáò ó÷åôéêÜ ìå áõôïýò ôïõò ÷þñïõò áëëÜ ìÜëëïí êáé åðéìåëÞò áðüêñõøç. Ç ÅèíéêÞ ÅðéôñïðÞ ãéá ôá Äéêáéþìáôá ôïõ Áíèñþðïõ åðéóçìáßíåé ôçí áðüêñõøç ôçò ýðáñîçò ðñïóùñéíþí ÷þñùí êñÜôçóçò áëëïäáðþí ôçò ÅË.ÁÓ. (üðùò ôï êÜìðéíãê óôï ÄñÝðáíï ÊïæÜíçò), ôïõ Ëéìåíéêïý, áêüìá êáé ôåëùíåéáêþí áñ÷þí, êáôÜ ðáñÜâáóç ôïõ Üñèñïõ 8.2 (â) ôçò ÅõñùðáúêÞò Óýìâáóçò ãéá ôçí ðñüëçøç ôùí âáóáíéóôçñßùí (ðçãÞ: ¸êèåóç êáé ðñïôÜóåéò ôçò Å.Å.Ä.Á.: Ïé óõíèÞêåò êñÜôçóçò óôçí ÅëëÜäá ôï 2002). 22: ¢ñèñï 48.1: Ï áëëïäáðüò, óôï ðñüóùðï ôïõ ïðïßïõ óõíôñÝ÷ïõí ïé ðñïûðïèÝóåéò ôçò ðáñ. 3 ôïõ Üñèñïõ 44, êñáôåßôáé óôçí ïéêåßá áóôõíïìéêÞ áñ÷Þ. ÌÝ÷ñéò üôïõ ïëïêëçñùèïýí ïé äéáäéêáóßåò áðÝëáóÞò ôïõ ìðïñåß íá ðáñáìÝíåé óå åéäéêïýò ÷þñïõò… ¢ñèñï 44.3: Åöüóïí ï áëëïäáðüò, åê ôùí åí ãÝíåé ðåñéóôÜóåùí, êñßíåôáé ýðïðôïò öõãÞò Þ åðéêßíäõíïò ãéá ôç äçìüóéá ôÜîç, ìå áðüöáóç ôùí ïñãÜíùí ôçò ðñïçãïýìåíçò ðáñáãñÜöïõ, äéáôÜóóåôáé ç ðñïóùñéíÞ êñÜôçóÞ ôïõ ìÝ÷ñé ôçí Ýêäïóç, åíôüò ôñéþí çìåñþí, áðüöáóçò ðåñß ôçò áðÝëáóÞò ôïõ. Åöüóïí åêäïèåß áðüöáóç áðÝëáóçò, ç êñÜôçóç óõíå÷ßæåôáé ìÝ÷ñé ôçí åêôÝëåóç ôçò áðÝëáóçò, óå êáìßá üìùò ðåñßðôùóç äåí ìðïñåß íá õðåñâáßíåé ôïõò ôñåéò ìÞíåò... {Í. 2910/2001 Åßóïäïò êáé ðáñáìïíÞ áëëïäáðþí óôçí ÅëëçíéêÞ ÅðéêñÜôåéá. ÊôÞóç ôçò ÅëëçíéêÞò ÉèáãÝíåéáò ìå ðïëéôïãñÜöçóç êáé Üëëåò äéáôÜîåéò. (ÖÅÊ 91, ô. Á´)}