ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ Τ ΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ (έως 20 μήνες), κι από αυτά, τα 70 άτομα είχαν εκδηλώσει την επιθυμία τους για καταγραφή αιτημάτων ασύλου ή μεταγενέστερων αιτημάτων. Οι κρατούμενοι ανά χώρα προέλευσης ήταν ως εξής: 351 από Πακιστάν, 130 από Μπαγκλαντές, 98 από Αφγανιστάν, 23 από Μαρόκο, 9 από Τυνησία, 32 από Αλγερία, 2 από Αίγυπτο, 14 από Ινδία, 1 από Σρι Λάνκα, 11 από Ιράν, 5 από Ιράκ, 1 από Ακτή Ελεφαντοστού, 2 από Ερυθραία, 9 από Σουδάν, 5 από Νιγηρία, 7 από Σενεγάλη, 2 από Γουινέα, 1 από Κονγκό, 1 από Γκάνα, 1 από Γκάμπια, 1 από Κομόρες, 1 από Τανζανία, 2 από Τουρκία, 1 από Γεωργία, και 2 από άγνωστη χώρα προέλευσης. Εντοπίσαμε πολλούς ασυνόδευτους ανήλικους. Σύμφωνα με μαρτυρίες, είχαν υποβληθεί σε οδοντιατρικές εξετάσεις για την εκτίμηση της ηλικίας τους. Εν συνεχεία, για όσους εξ αυτών εκτιμηθούν ως ανήλικοι θα εκκινήσει η διαδικασία ανεύρεσης κατάλληλου ξενώνα. Κατά το χρόνο της αυτοψίας, διέμεναν σε διαφορετικό θάλαμο αλλά στο ίδιο κτίριο και προαυλίζονταν στον ίδιο χώρο με τους ενήλικες. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να σημειωθεί ότι η χρήση αποκλειστικά ιατρικών εξετάσεων αυτού του είδους για τον προσδιορισμό της ηλικίας, εμπεριέχει σοβαρό περιθώριο σφάλματος. Στο ΚΚΦΑ δεν υπήρχαν ενημερωτικά φυλλάδια για το άσυλο, παρά μόνο ενημερωτικά φυλλάδια του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης για εθελούσιο επαναπατρισμό. Σύμφωνα με σχετική ενημέρωση, στο κέντρο υπήρχαν εφτά ψυχολόγοι, δέκα κοινωνικοί λειτουργοί, καθώς επίσης και διερμηνείς Αραβικών (3), Ουρντού (2), Παστού (1), Παντσαμπί (1), Φαρσί (1) και Χίντι (1), Σύμφωνα με μαρτυρίες κρατουμένων η παροχή των ανωτέρω υπηρεσιών ήταν εξαιρετικά περιορισμένες, εξαιτίας της αναντιστοιχίας μεταξύ αριθμού κρατουμένων/αριθμού κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων, ενώ δεν διασφαλιζόταν πάντα η απρόσκοπτη επικοινωνία με τη χρήση κατάλληλου διερμηνέα. Σημειώνεται τέλος ότι οι συμβάσεις εργασίας των κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων και διερμηνέων έληξαν στις 30.6.2014 και δεν έχουν ανανεωθεί μέχρι και σήμερα. Στο κέντρο κράτησης, σύμφωνα με την ενημέρωση μας, υπήρχαν τρεις γιατροί. Δεν λειτουργούσε χώρος αναρρωτηρίου, καθώς αυτός δεν έχει ακόμη εξοπλιστεί. Οι ψυχικά ασθενείς νοσηλεύονται προσωρινά στο Δαφνί ή στο Δρομοκαΐτειο κι επιστρέφουν στο Κέντρο Κράτησης. Την ημέρα της ��υτοψίας μας λειτουργούσαν τέσσερα κτίρια (με ισόγειο και πρώτο όροφο), και αναμένεται να λειτουργήσουν άλλα τέσσερα. Η πρόσβαση των μελών της Καμπάνιας επετράπη μόνο περιμετρικά στους χώρους προαυλισμού των κρατουμένων, οπότε δεν αποκτήσαμε ιδία αντίληψη για τις συνθήκες που επικρατούν μέσα στα κτίρια.. Αρκετοί κρατούμενοι παραπονέθηκαν ότι έχουν προβλήματα υγείας, ότι δεν εξετάζονται από γιατρούς ή δεν τους χορηγούνται φάρμακα. Οι κρατούμενοι ρωτούσαν πόση είναι η μέγιστη διάρκεια κράτησης, πότε θα εξεταστούν τα αιτήματά τους για άσυλο και πότε θα αφεθούν ελεύθεροι. Περίπου 100 κρατούμενοι είχαν δηλώσει την επιθυμία τους να υποβάλουν αίτημα ασύλου και ανέμεναν την μεταφορά τους στην Αμυγδαλέζα για να καταγραφεί το αίτημά τους (η αναμονή σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούσε τους 3 μήνες). Μεταξύ άλλων στο Κέντρο Κράτησης Κορίνθου υπήρχαν οι εξής ιδιαίτερα ευάλωτες περιπτώσεις κρατουμένων: 1) Ασυνόδευτοι ανήλικοι από διάφορες χώρες. Ένας ασυνόδευτος ανήλικος από Γουινέα κρατούνταν επί 11 μήνες και είχε καταγραφεί ως ενήλικας, παρότι οι συγγενείς του είχαν στείλει στο κέντρο κράτησης με φαξ το πιστοποιητικό γέννησής του, όπου φαίνονταν από την ημερομηνία γέννησης ότι ήταν 16 ετών. 2) Μπαγκλαντεσιανός 25 ετών, κρατούμενος επί 19 μήνες, ο οποίος αυτοτραυματίστηκε δύο φορές με ξυραφάκι στα χέρια και στο λαιμό, αφού έκλεισε 18 μήνες κράτησης και δεν αφέθηκε ελεύθερος. 3) Παλαιστίνιος 33 ετών, ο οποίος αυτοτραυματίστηκε καταπίνοντας ξυραφάκια, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Κορίνθου και μετά μεταφέρθηκε στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη. 4) Πολλοί ψυχικά πάσχοντες. Οκτώβριος 2014 Σελίδα 8