Ιούλιο του 2009 αυξάνεται ο χρόνος κράτησης σε έξι μήνες ενώ υπήρχε η δυνατότητα επέκτασης στους δώδεκα. Αυτή η παράδοξη και σκληρή πρακτική που εφάρμοσε το ελληνικό κράτος αντικατοπτρίζει τον τρόπο «υποδοχής» και φιλοξενίας που αυτό επιβάλει σε μια κατηγορία φιλοξενούμενων, τους λαθραίους μουσαφίρηδες. Με την φυλάκιση δημιουργεί χώρους (φυλακές) που λειτουργούν ως χωματερές ανθρώπινων απορριμμάτων (Bauman 2005) και ως μηχανισμός διαχωρισμού και διάκρισης νομικών καθεστώτων (Rahola 2011:103). Πρόκειται για την παραγωγή διαφορετικών νομικών καθεστώτων και την παραγωγή διαφορετικών υποκειμένων (πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο, αιτούντες επικουρικής προστασίας ή ανθρωπιστικού καθεστώτος, υπό απέλαση, υπό διοικητική απέλαση) θέτοντάς τους σε μια διαρκή αναμονή μεταξύ νομιμοποίησης και απέλασης. Ταυτόχρονα εγκληματοποιεί τη μετανάστευση, την κινητικότητα ανθρώπων χωρίς τα απαιτούμενα έγγραφα, καθώς η διέλευση των συνόρων τέτοιου τύπου προσλαμβάνεται και αντιμετωπίζεται ως αδίκημα που τιμωρείται με εγκλεισμό και φυλάκιση. Υπό το πρίσμα αυτό, ο ίδιος ο μηχανισμός των κέντρων κράτησης παράγει και κατασκευάζει ως έγκλημα την παράτυπη μετακίνηση στιγματίζοντας την ως «λάθρα» και τους ανθρώπους «χωρίς χαρτιά» ως «κλαντεστίνους/λαθραίους» (Rahola 2011: 105-106). Σύμφωνα με όλα όσα ειπώθηκαν μπορώ να πω, με βεβαιότητα πια, πως βρισκόμαστε σε ένα κομβικό σημείο όπου η φιλοξενία (hospitality) -σαν τον Ιανό- ακονίζοντας τα νύχια της αποκαλύπτει το άλλο της πρόσωπο, εκείνο της εχθρότητας (hostility). Αυτό είναι και το παράδοξο που εντοπίζει ο Derrida (2000) στην έννοια της φιλοξενίας και που το αποτύπωσε με τον όρο «hostipitality». Δηλαδή από τη μια πλευρά προϋποθέτει την άρση της ετερότητας και καταδεικνύει το δικαίωμα που έχει κάθε ξένος στη φιλοξενία (hospitality), δηλαδή στο να μην του φέρονται με εχθρότητα («ο ξένος ως φίλος») (Derrida 2000: 3). Από την άλλη αντιμετωπίζει τον ξένο ως εχθρό (hostility) γεγονός που μπορεί να εκφραστεί μέσω της ακραίας και ανεξέλεγκτης βίας (Derrida 2000: 4). Κι ενώ η οικονομική κρίση έχει γίνει πια αισθητή στην Ελλάδα, εδώ κι δυο χρόνια γινόμαστε θεατές δολοφονικών και βίαιων επιθέσεων εις βάρος ατόμων και ομάδων μεταναστών και προσφύγων με ή χωρίς χαρτιά από ακροδεξιές ομάδες, υπό την 21