έγδερναν σε τραχείς επιφάνειες προκειμένου να τα αλλοιώσουν. Στη συνέχεια τα στοιχεία αυτά αποθηκεύονταν και αποστέλλονταν σε μια βάση δεδομένων, τη λεγόμενη EURODAC, ενώ παράλληλα καταχωρούνταν στον κατάλογο των ανεπιθύμητων αλλοδαπών του κράτους. Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ: Κοιτώντας κανείς από έξω προς το εσωτερικό του κέντρου αντικρίζει ψηλοτάβανα, δωμάτια ημισκότεινα καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας που δημιουργούν την αίσθηση σε κάποιον ότι βρίσκεται στο υπόγειο μιας μεγάλης και κρύας από την υγρασία αποθήκης παλαιού κτιρίου, παρ’ όλο που το κτίριο βρίσκεται επάνω στο δρόμο και είναι μάλιστα ελαφρώς υπερυψωμένο από αυτόν. Το «μέσα» διαχωρίζεται από το «έξω» με μια μπλε συρταρωτή καγκελόπορτα η οποία κλειδώνει στο μέσο με ένα λουκέτο. Ενίοτε το λουκέτο από την υγρασία χαλάει και «μαγκώνει» δημιουργώντας την αίσθηση σε κάποιον ότι το εάν θα ανοίξει η καγκελόπορτα ή όχι, εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση ενός και μόνου λουκέτου. Από «έξω» το «μέσα» φαίνεται να διέπεται από μια στασιμότητα. Μέσα είναι κάπως σκοτεινά καθώς δεν μπαίνει εύκολα φως. Πολλά παράθυρα δεν υπάρχουν και είναι αποπνιχτικά. Νερά που βγαίνουν από το μπάνιο και την τουαλέτα δημιουργούν «τεχνητές λίμνες» στο εσωτερικό των δωματίων, μουσκεύοντας τα χρησιμοποιημένα, πολυκαιρισμένα και βρώμικα στρώματα, τα οποία υποδέχονται σώματα ανθρώπων που διαδέχεται το ένα το άλλο. Σακούλες με σκουπίδια έχουν παρόμοια μεταχείριση σε οποιαδήποτε χώρα εξετάσει το αίτημά τους. Οι χώρες που δεσμεύονται από τον κανονισμό πιστεύουν εσφαλμένα ότι αυτά τα άτομα θα έχουν πρόσβαση σε κατάλληλες διαδικασίες ασύλου στη χώρα αυτή. Στην πραγματικότητα όμως η κατάσταση για όσους επιστρέφονται στην Ελλάδα βάσει του κανονισμού αυτού είναι ακόμα περιπλοκότερη από εκείνη που αντιμετωπίζουν οι άλλοι αιτούντες άσυλο». Επί της ουσίας αφήνοντας τα δακτυλικά αποτυπώματα στην Ελλάδα (ως πρώτη χώρα εισόδου) οι μετανάστες και πρόσφυγες χωρίς χαρτιά χάνουν το δικαίωμα υποβολής αιτήματος ασύλου σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, καθώς η Ελλάδα καθίσταται υπεύθυνη για αυτούς. Σε περίπτωση που κάποιος μετανάστης ή πρόσφυγας χωρίς χαρτιά που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα διαφύγει σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα προκειμένου να υποβάλει αίτηση για άσυλο τότε βάσει του Κανονισμού του Δουβλίνου ΙΙ επιστρέφει υποχρεωτικά πίσω. Βλ. έκθεση ΜΚΟ ΑΙΤΗΜΑ (Οκτώβριος 2009), «Ανεπιθύμητοι Άνθρωποι: παράνομες απελάσεις αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα», σ. 7. 16