Κέντρα ή Μονάδες Φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων.3 Έτσι, θα μπορούσε να γίνει λόγος για κράτος- οικοδεσπότη και κρατική φιλοξενία αντίστοιχα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η υπεροχή, η «ανωτερότητα», του οικοδεσπότη (κράτους) έναντι των μουσαφιρέων» του είναι αδιαμφισβήτητη, από τη στιγμή που αυτός είναι που καθορίζει τους όρους της μετακίνησης και παρουσίας τους εντός της επικράτειας του ως «κανονική», «νόμιμη», «παράνομη» και «λάθρα». Κατ’ ουσίαν, το κράτος ως οικοδεσπότης με τη σειρά του υποδέχεται, φιλοξενεί κάτω από προϋποθέσεις και όρους, εντάσσει ή ανέχεται προσωρινά, ωσότου διαπιστώσει τον βαθμό προσαρμοστικότητας και εξομοίωσης ή μη, κάποιους στην επικράτεια του ή αντίθετα, αντιμετωπίζει με αυστηρούς όρους και κριτήρια, αρνούμενο κατ’ αυτόν τον τρόπο την φιλοξενία σε κάποιους άλλους. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί διαφορετικές κατηγορίες «μουσαφίρηδων». Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, φαίνεται ότι υπάρχουν δύο κύριες κατηγορίες μουσαφίρηδων, οι οποίες καθορίζονται από το κράτος με κριτήριο την ελεύθερη και νόμιμη ή παράτυπη και ανεπιθύμητη είσοδο, διέλευση των συνόρων, κινητικότητα και παραμονή στην επικράτεια. Βάσει των παραπάνω κριτηρίων, θα έλεγα, ότι η πρώτη κατηγορία μουσαφίρηδων περιλαμβάνει όλους αυτούς, που έχουν τη δυνατότητα να απολαμβάνουν τα προνόμια της κρατικής φιλοξενίας του τόπου τον οποίο επισκέπτονται και παράλληλα ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις και τους όρους που επιβάλει ο οικοδεσπότης του τόπου στον οποίο και πρόκειται να φιλοξενηθούν, δηλαδή άδεια εισόδου στην επικράτεια, άδεια παραμονής και εργασίας. Αυτήν την κατηγορία μουσαφίρηδων θα την ονόμαζα «νομότυπους μουσαφίρηδες» και ως τέτοιοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι τουρίστες, οι υπήκοοι κρατών (ευρωπαϊκών και μη) που μετακινούνται από τόπο σε τόπο για εργασία ή για σπουδές (Βεντούρα 2009: 29-30, Bauman 2002: 177-181). Βλ. επίσης Καθιέρωση ενιαίας διαδικασίας αναγνώρισης σε αλλοδαπούς και ανιθαγενείς του καθεστώτος του πρόσφυγα ή δικαιούχου επικουρικής προστασίας σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου «σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα» (L 326/13.12.2005). 3 Στο Προεδρικό Διάταγμα 220/2007 σχετικά με την υποδοχή των ασυνόδευτων ανηλίκων επισημαίνεται ότι «πρέπει να διασφαλίζονται οι ανάγκες στέγασης του παιδιού με τη φιλοξενία σε Κέντρα Φιλοξενίας με ειδική υποδομή για ανηλίκους». Βλ. «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2003/9/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη (ΕΕL 31/6.2.2003)». 2