Διεθνής Αμνηστία πήρε συνέντευξη από πολλές γυναίκες Yezidi στον καταυλισμό της Νέας Καβάλας. Είχαν διαφύγει από επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους (IS) εναντίον μειονοτικών κοινοτήτων σε όλο το βόρειο Ιράκ, κατά τη διάρκεια των οποίων γυναίκες και κορίτσια βασανίστηκαν, βιάστηκαν και υποβλήθηκαν σε αναγκαστικό γάμο ή σεξουαλική δουλεία. Εξαιτίας της απουσίας κρατικής προστασίας στον καταυλισμό, οι γυναίκες αυτές προχώρησαν στη δημιουργία ενός «κύκλου προστασίας», ώστε να μπορούν να συνοδεύουν η μία την άλλη στην τουαλέτα». Τον Ιούλιο 2016 η Διεθνής Αμνηστία πήρε συνεντεύξεις από αιτούντες άσυλο που περίμεναν ενημέρωση μέσω μηνύματος στο κινητό τηλέφωνό τους από την Υπηρεσία Ασύλου για την ημερομηνία που θα μπορούσαν να υποβάλουν αίτημα ασύλου και να ζητήσουν οικογενειακή επανένωση. Δεν είχαν καμία πληροφόρηση σχετικά με τη διαδικασία. Ενώ σε μερικές εκατοντάδες είχαν δοθεί ημερομηνίες τον Σεπτέμβριο, πολλοί παρέμεναν σε αναμονή και αβεβαιότητα. Πρόσφατοι περιορισμοί στις διαδικασίες οικογενειακής επανένωσης που αφορούν δικαιούχους επικουρικής προστασίας σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, είναι επίσης πιθανό να παρεμποδίσουν την οικογενειακή ενότητα. Η έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις πολύπλοκες συνθήκες οικογενειών που δημιουργήθηκαν και διαχωρίστηκαν εν μέσω συγκρούσεων και διαφυγής, σε συνδυασμό με τις παράλογες απαιτήσεις τεκμηρίωσης, μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες καθυστερήσεις ή ακόμη και να προκαλέσει ανυπέρβλητα εμπόδια16. Στην ίδια έκθεση αναφέρεται ότι «ΜΚΟ, εθελοντές και ακτιβιστές προσπάθησαν να καλύψουν κάποια από τα κενά στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των επίσημων κέντρων φιλοξενίας προσφύγων (κυρίως καταυλισμοί με σκηνές ή παλιές αποθήκες) δεν είναι κατάλληλα ούτε για βραχυπρόθεσμη διαμονή. Σε συνεντεύξεις που έδωσαν στη Διεθνή Αμνηστία, πρόσφυγες μίλησαν επανειλημμένα για έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, εγκαταστάσεων υγιεινής και καθαρού πόσιμου νερού. Μερικά επίσημα κέντρα υποδοχής, όπως η Μαλακάσα και η Ριτσώνα, βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές, μακριά από νοσοκομεία και άλλες υπηρεσίες... Τα άτομα που ανήκουν σε ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες δεν αναγνωρίζονται συστηματικά και δεν δέχονται τις εξειδικευμένες υπηρεσίες που χρειάζονται, με αποτέλεσμα να βρίσκονται σε 16 Βλ. υποσημείωση 15. 20