αλλοδαποί προσπαθούσαν να προκαλέσουν κακό στον εαυτό τους (για παράδειγμα χτυπούσαν τα κεφάλια τους στον τοίχο, τραβούσαν να ξεριζώσουν τα μαλλιά τους, προσπαθούσαν να κόψουν τις φλέβες τους). Βίαιη συμπεριφορά έδειχναν και στα μικρά παιδιά που ήταν μαζί τους, ρίχνοντας τα στο τσιμεντένιο έδαφος και κλωτσώντας τα με δύναμη. Μολονότι η επέμβαση της αστυνομίας ήταν άμεση, η σωματική και ψυχική ταλαιπωρία των προσώπων αυτών είναι αξιοσημείωτη. Σύμφωνα με τη διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση Human Rights Watch, «η αστυνομία δεν προστατεύει τους ανθρώπους στα συχνά περιστατικά βίας που ξεσπούν στα κλειστά κέντρα υποδοχής προσφύγων στα ελληνικά νησιά, τα λεγόμενα hotspot... Σε κανένα από τα τρία κέντρα που επισκέφθηκε η Human Rights Watch στη Σάμο, τη Λέσβο και τη Χίο στα μέσα Μαΐου 2016, δεν υπάρχει διαχωρισμός των γυναικών από τους ενήλικους άνδρες με τους οποίους δεν έχουν καμία συγγένεια, ενώ και στα τρία επικρατούν ανθυγιεινές συνθήκες και υπερβολικός συνωστισμός»9… Παράλληλα, αναφέρεται ότι «και τα τρία αυτά κέντρα [στη Λέσβο, στη Χίο και στη Σάμο] είναι υπερπλήρη, με σοβαρές ελλείψεις σε επίπεδο βασικής στέγασης και ρυπαρές, ανθυγιεινές συνθήκες. Η μεγάλη αναμονή στην ουρά για φαγητό χαμηλής ποιότητας, η κακή διαχείριση και η έλλειψη πληροφόρησης συντελούν περαιτέρω στο χαοτικό και ασταθές κλίμα που επικρατεί στα τρία κέντρα υποδοχής (hotspot)»10.Κατόπιν των παραπάνω οι πρόσφυγες αναγκάζονται να παραμένουν υποχρεωτικά στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, κρατούμενοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα κατά παράβαση των κείμενων διατάξεων11 ενώ έχουν 9 Αναλυτική έκθεση της οργάνωσης για τις συνθήκες κράτησης και διαμονής στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, Λέσβο, Χίο και Σάμο διατίθεται στη διεύθυνση https://www.hrw.org/el/news/2016/05/23/290225, 23/5/2016 10 Βλ. υποσημείωση 9. 11 Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του νόμου 4375/2016 «Οι πολίτες τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς που εισέρχονται στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης, υπάγονται στις διαδικασίες που ορίζονται στο άρθρο 9, τελώντας σε καθεστώς περιορισμού της ελευθερίας τους εντός του Κέντρου, με απόφαση του Διοικητή του, η οποία εκδίδεται εντός τριών (3) ημερών από την είσοδό τους. Εφόσον με την παρέλευση του τριημέρου δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ως άνω διαδικασίες, ο Διοικητής του Κέντρου μπορεί, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 46, που εφαρμόζεται αναλογικά, να αποφασίζει την παράταση του περιορισμού της ελευθερίας των ανωτέρω προσώπων έως την ολοκλήρωση των διαδικασιών αυτών για επιπλέον διάστημα που δεν υπερβαίνει συνολικά τις είκοσι πέντε (25) ημέρες από την είσοδο στο Κέντρο». Δεν αξιοποιείται η δυνατότητα των Διοικητών των κέντρων φιλοξενίας να παραπέμπουν τους πρόσφυγες στην ενδοχώρα. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 4 του ως άνω νόμου «Η απόφαση παράτασης του περιορισμού της ελευθερίας για τις ανάγκες της ολοκλήρωσης των διαδικασιών υποδοχής και ταυτοποίησης περιέχει πραγματική και νομική αιτιολόγηση και είναι έγγραφη» ενώ θα πρέπει να 18