ðáñÜñôçìá ã βιώσιµοι κι αυτό διότι οι ίδιοι τους φροντίζουν, όσο µπορούν. Για τα κρατητήρια της Γ.Α.Δ.Α. µια µετανάστρια υπογραµµίζει την έντονη δυσοσµία και την ακαθαρσία, όπως και τον υπερβολικό θόρυβο από τους διαδρόµους και τα άλλα κελιά. Θόρυβο τόσο, ώστε καθιστούσε αδύνατη την ανάπαυση και τον ύπνο. Για τα κρατητήρια του 7ου ορόφου της Γ.Α.Δ.Α., υπάλληλος της Διεθνούς Αµνηστίας αναφέρει ότι είναι οι χειρότεροι χώροι, χαρακτηρίζοντάς τους «µεγάλους, βρώµικους κοιτώνες...». Από πρόσφυγα, πρώην κρατούµενο στη Γενική Αστυνοµική Διεύθυνση Χίου αναφέρεται συνεχής φασαρία από το διάδροµο και το γραφείο των φυλάκων, οι οποίοι είχαν αναµµένη όλη την ηµέρα την τηλεόραση, σε αξιοσηµείωτα υψηλή ένταση, ενώ επίσης, ενίοτε έρχονταν σε σεξουαλική επαφή στο γραφείο υπηρεσίας, µε την πόρτα ανοιχτή, ώστε να ακούγεται έντονα στα κελιά. Για τον ίδιο χώρο αναφέρεται ότι, όταν µπήκαν στο κελί µαζί µε ακόµη έναν πρόσφυγα, τα στρώµατα ήταν γεµάτα µε ακαθαρσίες. Ζήτησαν να τους αλλαχθούν τα στρώµατα και οι φύλακες αρνήθηκαν. Ως λύση, οι δύο κρατούµενοι, έκαψαν τα βρώµικα στρώµατα, για να αναγκαστούν να τους φέρουν καινούρια, όπως κι έγινε. Στην τουαλέτα επίσης, δεν υπήρχε τρεχούµενο νερό και το δάπεδο ήταν γεµάτο µε ακαθαρσίες. Για το λόγο αυτό οι δύο κρατούµενοι έκαναν απεργία πείνας για επτά µέρες και από τότε οι συνθήκες βελτιώθηκαν στοιχειωδώς. Οι ίδιοι έκαναν ό,τι µπορούσαν για την καθαριότητα του κελιού τους, κατά τα άλλα δεν υπήρχε καµία φροντίδα του χώρου από τους χειριστές της κράτησης. Η πρόσβαση του κάθε κρατουµένου στην τουαλέτα επιτρεπόταν µόνο µια φορά την ηµέρα και µόνο για ένα µε δύο λεπτά. Για την κατάσταση των κρατητηρίων στα Αστυνοµικά Τµήµατα, υπάλληλος της Διεθνούς Αµνηστίας αναφέρει ότι κατά κύριο λόγο αυτά είναι υπόγεια, «µε βρώµικες, βουλωµένες τουαλέτες, χαλασµένα ντους, χωρίς ζεστό νερό. Είναι όλα σκοτεινά, χωρίς φυσικό φωτισµό. Ακόµη και όταν πρόκειται για καινούριο Τµήµα είναι ενδεικτική η απουσία οποιασδήποτε φροντίδας». «Φθαρµένοι τοίχοι µε πεσµένους σοβάδες, µυρωδιά κλεισούρας και βρωµιάς, µε κρατούµενους που δεν έχουν ρούχα και αναδύουν βαριά µυρωδιά». Πρόσφυγεςκρατούµενοι που ζητούν ρούχα για την προσωπική τους καθαριότητα, δεν τους δίνονται. «Αν κάτι χαλάσει οι ίδιοι θα αναλάβουν να το επισκευάζουν, αφού δεν υπάρχει καµία διάθεση από τους αστυνοµικούς να κάνουν κάτι...». Ως παράδειγµα αναφέρονται τα τρία χρονικά διαδοχικά κτίρια του Τµήµατος Αλλοδαπών Αττικής όπου ήταν όλα σκοτεινά και µε έντονες δυσοσµίες. Στο κτίριο που στεγάζονται σήµερα οι κουβέρτες είναι βρώµικες, οι σωλήνες µέσα στα κελιά είναι εξωτερικές (εµφανείς). Πρόκειται για άσχηµα και σκοτεινά κελιά, µε τεχνητό µόνο φως. «δεν είναι καλός ο χώρος. Είναι ασοβάτιστα... σε ψυχοπλακώνουν». Υπάλληλος της Ιατρικής Παρέµβασης, λέει ότι “το νέο Αλλοδαπών έχει έξι ντους και έξι WC για διακόσια άτοµα στον 2ο όροφο, όπου φιλοξενείται η ανδρική πτέρυγα και άλλα τόσα για τη γυναικεία πτέρυγα και την πτέρυγα των ανηλίκων, που βρίσκονται στον 3ο όροφο, όπου συνήθως κρατούνται περίπου, εκατόν πενήντα άνθρωποι. Τα παράθυρα δεν είναι ανοιχτά και κυριαρχεί συχνά έντονη δυσοσµία, ενώ σε όποια κελιά έχει λάµπες αυτές είναι αλογόνου, µε προστατευτικά για να αποφευχθούν απόπειρες αυτοκτονίας. Για το χώρο κράτησης στη Βέννα Ροδόπης, δηµοσιεύεται στην εφηµερίδα “Αυγή” ότι πρόκειται για «χώρους χωρίς τουαλέτες και λουτρά σε συνθήκες καύσωνα». Στις 29/8/02 οι “Γιατροί του Κόσµου” καταγγέλλουν τις απαράδεκτες συνθήκες κάτω από τις οποίες διαβιούν οι υπό κράτηση µετανάστες στη Θράκη. «Οι κρατούµενοι εξακολουθούν να βρίσκονται στοιβαγµένοι», αναφέρεται. Σε «λίαν επισφαλείς συνθήκες υγιεινής» αναφέρεται η Διεθνής Αµνηστία στην Ετήσια Έκθεση του 2003, για τα κρατητήρια της Γενικής Αστυνοµικής Διεύθυνσης Αττικής. «Σοβαρά προβλήµατα όσον αφορά στην υλικοτεχνική υποδοµή και την καθαριότητα», καταγράφει ο Συνήγορος του Πολίτη, στην αντίστοιχη Έκθεσή του για το 2005, ειδικά για τους ανήλικους µετανάστες - κρατούµενους σε Αστυνοµικά Τµήµατα, λόγω παράνοµης εισόδου στη χώρα και αναγνωρίζει ότι «η στενότητα των χώρων καθίσταται ακόµη πιο προβληµατική, λόγω του ανεπαρκούς φωτισµού και εξαερισµού. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο εξαερισµός των κελιών προέρχεται από µια και µοναδική πηγή, η οποία είναι ταυτόχρονα και πηγή φυσικού φωτισµού (ένα παράθυρο δηλαδή, σχετικά µικρών διαστάσεων, σε σύγκριση µε το κελί που φωτίζει), µε αποτέλεσµα τόσο ο εξαερισµός, όσο και ο φωτισµός να είναι ανεπαρκείς για τον αριθµό των ανθρώπων που διαβιούν στους χώρους αυτούς». Ως προς τις συνθήκες των χώρων κράτησης αναφέρεται ότι στην περίπτωση του Αστυνοµικού Τµήµατος Πετραλώνων «οι χώροι κράτησης δεν 71