Οι χώροι κράτησης του Έβρου και των νησιών του Αιγαίου παρατάσσονται απέναντι από την Τουρκία, της Δυτικής Μακεδονίας απέναντι από την Αλβανία και την Π.Γ.Δ.Μ., της Κρήτης απέναντι από την Αφρική.26 Παρατηρώντας τα σηµεία των χώρων κράτησης στο χάρτη, φαίνεται σα να αντιστοιχούν στην «οχύρωση» µιας χώρας απέναντι σε δυνάµει «εισβολείς». Η οµοιότητα του δικτύου των χώρων κράτησης µε αυτό των οχυρωµατικών εγκαταστάσεων της επικράτειας είναι πρόδηλη. Σύµφωνα µε το M. Foucault «οι λειτουργίες της (εξουσίας) στην επιβολή της τάξης δε διαχωρίζονται από τις πολεµικές της λειτουργίες». Η λογική της παράταξης στρατοπέδων κατά µήκος των συνόρων προσοµοιάζει στη µορφή των άλλοτε στρατηγικών τόξων άµυνας, όπως αυτό του Αιγαίου (από το ’74 κ.έ.). Επιπρόσθετα, σε κάποιες περιοχές, όπως στην Εύβοια και στη Θεσσαλία, φαίνεται να σχηµατίζονται παράλληλες, δευτερεύουσες γραµµές, σαν επιπλέον «φράγµατα» στην πρόσβαση στο δυτικό τµήµα της Ελλάδας (όπου ήταν και το µοναδικό σύνορο της χώρας µε τη µέχρι πρόσφατα Ε.Ε.). Σε µικρότερη κλίµακα, η διάταξή τους, µε ένα µεγάλο ποσοστό χώρων κράτησης στον άξονα Βορρά-Νότου του Αιγαίου και του Έβρου και στον άξονα ανατολής-δύσης στην Κρήτη, φανερώνει µια τάση οχύρωσης απέναντι στις χώρες που βρίσκονται εκτός Ευρώπης. Αποκαλύπτει δηλαδή το ρόλο της Ελλάδας ως «φράχτη» της Ε.Ε. για πληθυσµούς που προσπαθούν να προσεγγίσουν την Ευρώπη από την Ασία και την Αφρική. Αντίθετα, στα σύνορα της Ελλάδας µε ευρωπαϊκές χώρες (Π.Γ.Δ.Μ., Αλβανία, Βουλγαρία), δεν παρατηρούνται αντίστοιχες «συστοιχίες» χώρων κράτησης, τουλάχιστον σύµφωνα µε το δίκτυο που εξάχθηκε από τις πηγές που προαναφέρονται. Αυτό βέβαια δε σηµαίνει ότι πληθυσµοί αυτών των χωρών (των βαλκανικών) δε «διώκονται» στα σύνορα ή δεν åéê. 5: ðéèáíÞ åñìçíåßá ôùí öñáãìÜôùí ðïõ ó÷çìáôßæïíôáé áðü ôïõò ÷þñïõò êñÜôçóçò óôçí åëëçíéêÞ åðéêñÜôåéá κρατούνται σε αυτούς τους χώρους (π.χ. Αλβανοί κρατούµενοι στο Τµήµα Αλλοδαπών Αττικής)27. Αναµφίβολα όµως το δίκτυο χώρων κράτησης της Ελλάδας φαίνεται πιο σαφές και ενισχυµένο στα ανατολικά και νότια σύνορά της. Παράλληλα, αντίστοιχες συνοριακές δοµές όπως οι χώροι κράτησης µεταναστών εµφανίζονται και εκτός της επικράτειας της Ε.Ε.. Η συνεργασία των χωρών της Ευρώπης µε γειτονικές, όπως αυτές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ή της βόρειας Αφρικής, για την «αντιµετώπιση της παράνοµης µετανάστευσης» οδηγεί στο µετασχηµατισµό των συνόρων και τη δηµιουργία επιπλέον «φίλτρων»28 ελέγχου των µεταναστευτικών ροών. Οι προθέσεις για την εγκατάσταση χώρων κράτησης στην Αλβανία και την αύξησή τους στη Λιβύη, οι υπάρχοντες σε Σλοβακία, åéê. 6: åðÝêôáóç óõíüñùí Å.Å. 18 26: åéê. 5 27: ÐáñÜñôçìá ã, óåë. 76 28: åéê. 6