ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ άρθρα 81-82). Σ’ αυτή την προοπτική, η Αρχή έχει τονίσει επανειλημμένα τον ανασταλτι��ό παράγοντα στην προώθηση της ιδέας της επανένταξης αφενός των διατάξεων της ποινικής μας νομοθεσίας για τις παρεπόμενες ποινές και το ποινικό μητρώο16 και αφετέρου το πλήθος των κωλυμάτων, που θεσπίζονται σε διάσπαρτες διατάξεις, για την κατάληψη θέσεων εργασίας λόγω ποινικής καταδίκης. Τα ζητήματα αυτά έχουν αποτελέσει αντικείμενο πλειάδας αναφορών προς την Αρχή, η οποία έχει επανειλημμένα τονίσει την επιτακτική ανάγκη εναρμόνισης της ισχύουσας νομοθεσίας με την προοπτική της επαγγελματικής και κοινωνικής ένταξης των κρατουμένων και αποφυλακισμένων, προτείνοντας την επανεξέταση όλων των αρνητικών νομοθετικών προϋποθέσεων που υφίστανται σχετικά με την επαγγελματική αποκατάσταση του πληθυσμού αυτού, τον εξορθολογισμό τους, την απάλειψη όσων θεωρούνται υπερβολικές και αδικαιολόγητες, με την ταυτόχρονη θέσπιση αντισταθμισμάτων σε όσες περιπτώσεις κρίνεται ότι πρέπει να παραμείνουν17. Για το θέμα αυτό και προκειμένου ειδικά για τον ιδιωτικό τομέα υπάρχει πόρισμα ομάδας εργασίας, που είχε συσταθεί «για την καταγραφή, ταξινόμηση, αξιολόγηση και εξορθολογισμό των κωλυμάτων και εν γένει θεσμικών εμποδίων επαγγελματικής επανένταξης αποφυλακισμένων και ποινικώς διωχθέντων προσώπων», το οποίο έχει δημοσιευθεί σε ειδική έκδοση της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής υπό τον τίτλο «Αόρατες ποινές. Ευρωπαϊκή διάσταση - ελληνική προοπτική»18, ώστε δεν απομένει παρά η υλοποίησή τους μέσω της αναμόρφωσης της σχετικής νομοθεσίας. Επίσης, στην ίδια κατεύθυνση της ενίσχυσης θεσμών και μέτρων που λειτουργούν υποστηρικτικά του στόχου της κοινωνικής επανένταξης, η Αρχή θεωρεί ότι η επ’ αόριστον αναστολή του μέτρου της παροχής κοινωφελούς εργασίας για ενηλίκους, που προβλέφθηκε με το άρθρο 98 § 1 ν. 4623/2019, αφενός μεν συνιστά οπισθοχώρηση από το κεκτημένο της επί τριακονταετία ισχύος ενός σημαντικού θεσμού με κατεξοχήν ευνοϊκές συνέπειες στην κοινωνική επανένταξη (παρά τα επιμέρους προβλήματα που αναδείχθηκαν κατά την εφαρμογή του), ενώ αφετέρου οδηγεί σε επιπλέον επιβάρυνση του σωφρονιστικού μας συστήματος. Εν προκειμένω, η Αρχή θεωρεί ότι απαιτείται η ουσιαστική αναβάθμιση των ήδη υφισταμένων φορέων για την παροχή 16. Βλ. Β. Καρύδης, Ε. Φυτράκης (επιμ.), Ποινικός εγκλεισμός και δικαιώματα. Η οπτι��ή του Συνηγόρου του Πολίτη, Νομική βιβλιοθήκη, Αθήνα 2011, ιδίως σσ. 157-169. 17. Συνήγορος του Πολίτη, Ετήσια Έκθεση 2015 https://old.synigoros.gr/resources/docs/ ee2015-06-ergasia.pdf (σελ. 56). 18. Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων / Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής, «Αόρατες ποινές. Ευρωπαϊκή διάσταση- ελληνική προοπτική», Εθνικό Τυπογραφείο, Αθήνα 2018, σ.213-364. 35