ðáñÜñôçìá á ÔÌÇÌÁ ÁËËÏÄÁÐÙÍ ÁÔÔÉÊÇÓ ÐÅÑÉÃÑÁÖÇ: ÕÐÁËËÇËÏÓ Ì.Ê.Ï. Επισκέφθηκε το χώρο παρουσία αστυνοµικού. Συνωστισµός, µυρωδιά, όλα σκοτεινά: αυτό είναι κανόνας για τα κρατητήρια του Αλλοδαπών, γιατί τυπικά είναι για κράτηση περιορισµένου χρόνου. Έτσι ήταν και στα δύο προηγούµενα τµήµατα. Επίσης κανόνας είναι και το γεγονός ότι δεν προβλέπονται κοινοί χώροι και προαυλισµός. Υπάρχει µόνο ένας διάδροµος και ένας χώρος που λειτουργούσε ενίοτε σαν κοινός χώρος όπου προαυλίζονταν ενδεχοµένως κάποια άτοµα εκ περιτροπής. Κάµερες υπήρχαν και στο ισόγειο και στον όροφο. Οι χώροι των γυναικών ήταν καλύτεροι. Συγκεκριµένα, κρατούνταν και 10 γυναίκες µαζί σε µεγάλα κελιά. Οι διάδροµοι είχαν φυσικό φως. Στους ανηλίκους τα πράγµατα ήταν άνετα, καθώς ήταν λίγοι και κρατούνταν σε µεγάλα, διαφορετικά κελιά. Δηµιουργείται η αίσθηση ότι χώρισαν τους ενιαίους χώρους του στρατώνα. Υπάρχουν είτε µεγάλα κελιά των 10 ατόµων, είτε µικρά των 4 ατόµων. Η γενικότερη εικόνα δίνει την αίσθηση φυλακής: πολύχρωµες βρώµικες κουβέρτες µε ριγµένα επάνω τα πράγµατά τους. Δεν µύριζαν. Υπήρχε µωσαϊκό πολυκαιρισµένο και σοβάδες που είχαν φύγει και είχε βγει το εσωτερικό υλικό. Τα κελιά ήταν εσωτερικά και κατά τον προαυλισµό υπήρχε φύλακας. Στα κελιά των ανδρών τα κρεβάτια είχαν κάποια µικρή απόσταση µεταξύ τους, ενώ στων γυναικών, τα ράντζα (κανονικά, µεταλλικά) ήταν κολλητά. Μέσα στα κελιά υπήρχαν εσωτερικές σωλήνες και σώµατα θέρµανσης. Παλαιότερα: Μικρό κτήριο, σκοτεινά, µικρά, βρώµικα κελιά, λίγα σχετικά κενά. 50-100 περίπου άτοµα στο ισόγειο. Στον 1ο ήταν οι πρόσφυγες: τα κρατητήρια δεν φαίνονταν, λεγόταν τµήµα απέλασης. Τα κελιά ήταν µάλλον υπόγεια ή στον 1ο όροφο. Τα κελιά ήταν ίδια και για πρόσφυγες και για µετανάστες. Ισόγειο για µετανάστες, µαζί µε τα γραφεία. Αλλοδαπών: Πρώτα ήταν στην Αλεξάνδρας µετά στη Λένορµαν και σήµερα στην Π. Ράλλη. Στην Αλεξάνδρας οι µετανάστες υφίστανται κλωτσιές και µπουνιές. Ο αξιωµατικός δεν ήταν πρόθυµος να παραλάβει την αίτηση ασύλου.: αγανάκτηση εκφραζόταν συχνά και προς τη Διεθνή Αµνηστία. Δεν υπήρχε συνωστισµός, όταν τα επισκέφθηκε. Οι άντρες ήταν χωριστά µε τους ανηλίκους και οι γυναίκες όλες µαζί. Κρατούνταν 2-3 άτοµα σε κάθε κελί. Τα κελιά ήταν τσιµεντένια, άσχηµα και σκοτεινά- υπήρχε µόνο τεχνητό φως. Ωστόσο ήταν καθαρά (ήταν πριν στρατόπεδο) και οι τουαλέτες καθαρές και καλές. Στη Λένορµαν: δεν ήταν καλός ο χώρος. Ασοβάτιστα, σε ψυχοπλακώνει, τα λένε κρατητήρια και όχι φυλακές. Κοινοί χώροι δεν υπήρχαν, παρά µόνο οι διάδροµοι. Κρατούνταν µόνο αλλοδαποί. 3 όροφοι. Ο 2ος όροφος: κρατητήρια αλλοδαπών. Χωριστά οι ανήλικοι και οι γυναίκες (που είχαν και µεταξύ τους χωριστά κελιά) από τους άντρες. όχι ιδιαίτερο φως. Δεν υπάρχει κελί µε εξωτερικό τοίχο µε παράθυρο. 56