εθνούς προστασίας, σύμφωνα και με την πάγια θέση του Συνηγόρου του Πολίτη, ότι τα ασυνόδευτα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται πρωτίστως ως παιδιά και ότι η οποιαδήποτε, παρεχόμενη από την πολιτεία, προστασία προϋποθέτει την εξασφάλιση της νόμιμης παραμονής, αλλιώς είναι κενή περιεχομένου221.  Σε ό,τι αφορά στη χορήγηση άδειας διαμονής σε ανηλίκους φιλοξενούμε- νους σε ν.π. ή ιδρύματα, να αντικατασταθεί η προϋπόθεση της αδυναμίας επιστροφής σε ασφαλές περιβάλλον, από εκείνην του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού και να αναδιατυπωθεί η αναφορά στους χώρους, ώστε να περιλαμβάνονται όλες οι, προβλεπόμενες από το σύστημα παιδικής προστασίας, περιπτώσεις (λ.χ. εποπτευόμενα διαμερίσματα).  Να συμπεριληφθεί – πέραν του ορισμού του ασυνόδευτου – ο ορισμός του χωρισμένου ανηλίκου, προκειμένου να αποφεύγεται η ασάφεια.  Να διατηρηθεί η ρητή πρόβλεψη χορήγησης άδειας διαμονής για ανθρωπι- στικούς λόγους στα θύματα ενδοοικογενειακής βίας και σε ουσιώδεις μάρτυρες εγκληματικών πράξεων, με στόχο την ενίσχυσή τους στην απόφαση γνωστοποίησης και την παροχή της αρωγής που οφείλει η πολιτεία222.  Ως προς τη χορήγηση δεκαετούς άδειας διαμονής σε ενήλικες που εισήλθαν ως ασυνόδευτοι στην Ελλάδα, προτάθηκε, αφενός να συμπεριληφθεί στη διάταξη η περίπτωση προσώπων που κατέστησαν ασυνόδευτοι μετά την είσοδό τους στην Ελλάδα, όπως και οι χωρισμένοι, αφετέρου η ρητή εξαίρεση της προϋπόθεσης πλήρους κάλυψης ιατρικής και νοσοκομειακής περίθαλψης στην κατηγορία αυτή, προκειμένου να είναι πράγματι αξιοποιήσιμη η ρύθμιση. 221. Βλ. ενδεικτικά την Ετήσια Έκθεση του ΣτΠ (2018) για τα Παιδιά που Μετακινούνται https:// old.synigoros.gr/resources/docs/ee2018-kdp-dikaiom-paid-pou-metakin.pdf 222. Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2020 σχετικά με την εφαρμογή της Οδηγίας για την επιστροφή: 2019/2208(INI) https://www.europarl.europa. eu/doceo/document/TA-9-2020-0362_EL.html 164 ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2023