σης ανδρών και γυναικών (Οδηγία 2006/54/ΕΚ), β) την παρακολούθηση και προώθηση της εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης, ηλικίας, οικογενειακής ή κοινωνικής κατάστασης, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου (Οδηγίες 2000/43/ΕΚ και 2000/78/ΕΚ) στην απασχόληση και την εργασία και γ) για την εφαρμογή των προβλεπόμενων για την ελεύθερη κυκλοφορία και την ισότιμη μεταχείριση των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Οδηγίας 2014/54/ ΕΚ). To βασικό πεδίο στο οποίο αναπτύσσεται η αρμοδιότητα της Αρχής, ως φορέα ίσης μεταχείρισης, είναι αυτό της εργασίας και απασχόλησης, χωρίς να γίνεται διάκριση ανάμεσα στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς συνιστά εξαίρεση από τη συνήθη αρμοδιότητα της Αρχής που εστιάζεται κυρίως στον δημόσιο τομέα184. Πέρα από το πεδίο της εργασίας και της απασχόλησης, η νομοθεσία προβλέπει την αρμοδιότητα της Αρχής για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης και στα αντικείμενα της εκπαίδευσης, στέγασης, κοινωνικής προστασίας, κοινωνικών παροχών και της πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες, μόνο όμως για συγκεκριμένους λόγους διάκρισης. Μέχρι πρόσφατα, οι λόγοι αυτοί αφορούσαν μόνο σε διακρίσεις λόγω φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής και γενεαλογικών καταβολών185. Ακόμη και αν φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, οξύμωρο το να μην ισχύει το ίδιο επίπεδο προστασίας για όλα τα χαρακτηριστικά διάκρισης, υπενθυμίζεται ότι, η επιλογή και η στάθμιση ανήκει στο νομοθέτη, και, στην περίπτωση της ίσης μεταχείρισης, του υπερεθνικού και κυρίως, του ενωσιακού νομοθέτη. Πρόσφατα ωστόσο, με το άρθρο 3 του Ν. 5023/2023 (Φ.Ε.Κ. Α’, 34), επήλθε διεύρυνση στην εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης στα αντικείμενα της εκπαίδευσης, στέγασης, κοινωνικής προστασίας, κοινωνικών παροχών και πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες. Η νέα ρύθμιση είναι αποτέλεσμα επιλογής του εθνικού νομοθέτη, στην οποία οδηγήθηκε, λαμβάνοντας υπόψη τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα με 184. Με εξαίρεση επίσης την ειδική αρμοδιότητα του Συνηγόρου για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. 185. Η προστασία από διάκριση στα αγαθά και τις υπηρεσίες λόγω φύλου αποτελεί αντικείμενο της Οδηγίας 2004/113/ΕΚ, ωστόσο ο Συνήγορος του Πολίτη δεν έχει αρμοδιότητα για τη διερεύνηση αυτού του αντικειμένου. ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2023 127