ΑΥΤΟΨΙΕΣ στο αστυνομικό όργανο που συνοδεύει τον ασθενή προς εξέταση, σε προφανή αναντ��στοιχία με τις προβλέψεις του άρθρου 96 § 5 ν. 2071/1992, που ορίζει τις 48 ώρες ως όριο παραμονής του ασθενούς στη δημόσια ψυχιατρική κλινική για τη διενέργεια των αναγκαίων εξετάσεων και την έκδοση των γνωματεύσεων. Όπως διαπιστώθηκε, στα σχετικά έγγραφα της Αστυνομικής Διεύθυνσης περιλαμβάνονται στερεοτυπικές και στιγματιστικές για τον πάσχοντα διατυπώσεις, όπως «επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη», κ.ο.κ. Η αλληλογραφία μεταξύ της Ψυχιατρικής Κλινικής και της Αστυνομικής Διεύθυνσης, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η γνωμάτευση δεν παραδίδεται κατευθείαν στο αστυνομικό όργανο που συνοδεύει τον ασθενή, διενεργείται με την αποστολή των γνωματεύσεων μέσω mail ή φαξ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ως προς την προστασία του ιατρικού απορρήτου και των προσωπικών δεδομένων των ασθενών. Σύμφωνα με την Διευθύντρια της Ψυχιατρικής Κλινικής, οι πολίτες που μεταφέρονται στο ΠΑ.Γ.Ν.Η. συνοδεία αστυνομικών οργάνων προσέρχονται σε ορισμένες περιπτώσεις με χειροπέδες, οι οποίες ωστόσο αφαιρούνται όταν παραλαμβάνονται οι ασθενείς από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), οπότε η εισαγωγή τους στην Ψυχιατρική Κλινική γίνεται σε κάθε περίπτωση χωρίς μέτρα δέσμευσης. Επιδίωξη του προσωπικού είναι να παρέχεται η συναίνεση του ασθενούς στη θεραπεία του και να μετατρέπονται οι ακούσιες νοσηλείες σε εκούσιες, στόχος που, σύμφωνα με την εκτίμηση της Διευθύντριας της Ψυχιατρικής Κλινικής, επιτυγχάνεται συχνά. Η Κλινική διαθέτει θάλαμο αυξημένης φροντίδας/απομόνωσης («ήσυχο δωμάτιο») στο Τμήμα Οξέων Περιστατικών. Το «ήσυχο δωμάτιο» χρησιμοποιείται, σύμφωνα με τις πληροφορίες της Διευθύντριας της Ψυχιατρικής Κλινικής, για ποικίλες περιστάσεις, όπως οι καθηλώσεις ασθενών ή η διαμονή ασθενών που χρήζουν ειδικής μεταχείρισης (π.χ. ανοϊκοί ασθενείς, άτομα με αναπηρίες, κ.ο.κ.). Στους ασθενείς εφαρμόζονται μέσα φυσικού περιορισμού (καθήλωση) με ιμάντες με μαγνήτες. Η Κλινική δεν διαθέτει Κανονισμό Λειτουργίας αλλά, κατά δήλωση της Διευθύντριας, ακολουθείται στις περιπτώσεις καθήλωσης το ειδικό πρωτόκολλο χρήσης μέτρων περιορισμού, το οποίο περιλαμβάνει τα εξής στάδια: φαρμακευτική αγωγή, λεκτική αποκλιμάκωση, ενέσιμη αγωγή με συναίνεση του ασθενούς, καθήλωση και αναγκαστική χορήγηση θεραπείας. Κατά τη διενέργεια της επίσκεψης-αυτοψ��ας ήταν ιδιαίτερα δυσχερής, εκ μέρους του κλιμακίου, η άντληση πληροφοριών ως προς τη συχνότητα και τον τρόπο επιβολής του μέτρου του κλινοστατικού περιορισμού, προκειμένου να σχηματισθεί εκτίμηση για την υπέρβαση ή μη της χρήσης μέσων καθήλωσης. Στην Κλινική δεν τηρείται ξεχωριστό βιβλίο καθηλώσεων και η συλλογή πληροφοριών για την επιβολή του μέτρου πρέπει να γίνεται με επισκόπηση κάθε ιατρικού ατομικού φακέλου ξεχωριστά. 97